- تاریخ ثبتنام
- 8/12/24
- نوشتهها
- 1,425
- موضوع نویسنده
- #1
۴۷، ۴۸ سال پیش، در هفتهای که گذشت در رسانههای چاپ ایران چه اخباری پوشش داده میشد؟ اوضاع چقدر با امروز متفاوت بود؟
هفتهای که گذشت، رسانهها در ایران از آغاز فاز طوفان مهاجرت خبر دادند، طوفانی که از دانشآموزان و دانشجویان تا صاحبان انواع مشاغل از پزشکان و پرستاران گرفته تا دارندگان تخصصهای فنی و هنری را در بر گرفته است.
چهل و هفت، هشت سال پیش هم در همین هفتهای که گذشت، بحث فرار مغزها در روزنامهها داغ شده بود، در حالی که ابعاد آن قابل مقایسه با شرایط امروز نبود.
آگهیهایی زیادی هم چاپ میشد که اعزام دانشآموزان و دانشجویان به کشورهای مختلف دنیا از آمریکا و انگستان تا پاکستان را تبلیغ میکردند.
رئیس دانشگاه پهلوی معتقد بود که کسب درآمدِ بیشتر، دستیابی به دانش و فناوری روزآمدتر و ازدواج با فرنگیها از دلایل مهم رواج مهاجرت بوده است.
رئیس دفتر فرح پهلوی هم میگفت که نقص سیستم پذیرش دانشگاهها موجب شده تا بهترین دانشجویان مهاجرت کنند.
آمارهای منتشر شده هم نشان میداد که مثلا بیش از ۱۴ هزار دانشجوی ایرانی در آمریکا تحصیل میکردند و تعداد پزشکان ایرانی مهاجرت کرده دو برابر پزشکان ایرانی مقیم ایران بود.
اما کارشناسان یادآوری میکردند که نه تنها گروهی از متخصصان و دانشجویان مهاجر به کشور بازمیگردند بلکه متقابلا تعداد قابل توجهی از متخصصان خارجی هم در ایران مشغول به کار هستند.
هفته پیش، همچنین، رسانهها خبر دادند که قیمت کارخانه خودروهای تولید داخل ۳۰ تا ۳۵ درصد بالا رفته و برخی هم پیشبینی کردند که قیمت خودرو در سال آینده نیز با شتاب بیشتری بالا میرود.
همزمان با گرانی روزافزون خودرو، تولیدکنندگان داخلی همچنان با این اتهام مواجهاند که با وجود محدودیتهای اعمال شده علیه واردات خودرو در کاهش قیمت و افزایش کیفیت تولیدات خود ناکامتر از سالهای گذشتهاند.
البته آنچه در صنعت خودروی ایران میگذرد سابقه طولانی دارد.
مثلا روزنامه کیهان روز ۱۰ اسفند ۱۳۵۶ نوشت که در جریان بررسی لایجه بودجه در مجلس گفته شد که اتومبیل ساخت ایران سال به سال گرانتر و نامرغوبتر میشود، روندی که ظاهرا ۴۷ سال است که ادامه دارد. اما این بیکیفیتی کجا و آن کجا!
البته اوضاع متفاوت بوده، به عنوان نمونه قیمت پیکان دولوکس در سال ۵۶ نسبت به سال ۵۷، حدود ۱۷ درصد بالا رفت و به ۳۷ هزار و ۹۱۰ تومان رسید که بر پایه دلار ۷ تومانی میشد ۵ هزار و ۴۱۵ دلار. البته واردات با وجود وضع تعرفه بالای حدود ۱۰۰ درصدی آزاد بود و نمایندگی خودروسازان بینالمللی از لادا گرفته تا مرسدس بنز در کشور فعال بودند.
مثلا عوارض گمرکی بنز ۲۸۰، ۲۲۷ هزار تومان تعیین شده بود. به نوشته روزنامه اطلاعات، عوارض گمرکی بالا موجب شده بود که هر دستگاه بیامو که بر پایه دلار ۷ تومانی، حدود ۶۰ هزار تومان ارزش داشت، در بازار تا ۱۳۰ هزارتومان فروخته شود.
اما در بازار دستدومها میشد با قیمت یک دستگاه پیکان نو، یک فورد کاپری مدل ۱۹۷۱ خرید. یا اگر ۵ هزار تومان (۷۱۴ دلار) پول روی آن میگذاشتید، میشد فیات مدل ۱۹۷۷ خرید. جیپ رنهگید مدل ۷۸ هم ۱۴۰ هزارتومان بود.
برای این که از طوفان مهاجرت و بهمن گرانی خودرو نجات پیدا کنید، بد نیست یکم بریم سراغ گردش و هنر و تفریحات.
اگر این روزها همه به دنبال خرید تورهای آلِ ترکیه برای تعطیلات نوروز هستند، آن زمانها تور نوروزی داخلی آل داشتیم که البته چندان هم ارزان نبود.
مثلا میشد با ۱۷۹۰ تومان، ۹ روز رفت اصفهان و شیراز، با هتل و ایاب و ذهاب و صبحانه و ناهار و شام. البته در آگهی ننوشته که مشروب هم سرو میشد یا نه.
اگر هم که اهل سفر خارجی به اروپا، آمریکا و آفریقا بودید، رها از تحریم و افایتیاف، میتونستید از شعب خارجی بانک صادرات از نیویورک گرفته تا قاهره پول برداشت کنید و دیگه پول نقد با خودتان نبرید.
اگر هم که اهل فیلم و سریال هستید و این روزها خبرهای توقیف سریال پرمخاطب تاسیان رو دنبال کردید و از دیدن ادامه این سریال ایرانی ناامید شدید، یادتان باشد که دمدمای انقلاب همچنان آثار فیلمسازان و هنرپیشههای بزرگ سینمای جهان روی پرده بود. از فیلم جاده، ساخته فدریکو فلینی با بازی آنتونی کوئین گرفته تا فیلم شتابزده با بازی آلن دلون و جویندگان طلای چارلی چاپلین.
آن روزها زنان نیازی به برگزاری کنسرت فرضی نداشتند و برای اینجور کارها توبیخ نمیشدند و مثل خانم پریسا کاست هم منتشر میکردند.
اما ۴۷، ۴۸ سال پیش در هفتهای که گذشت در دنیا چه خبر بود؟
همان زمان هم چین در سودای تصرف تایوان بوده و یمن هم سالها پیش از شورش حوثیها کانون تحولات در خاورمیانه بوده، از یک طرف شوروی به دنبال حفظ حکومت کمونیستی یمن بوده و از طرف دیگر یمن جنوبی شیفته غرب شده بود.
ولی برخلاف وعدههای پوشالی سیاستمداران که خیلی شنیده و میشنویم، رهبر وقت چین، همان روزها اعلام کرده بود که قصد دارد تا پایان قرن بیستم کشورش را به صف مقدم قدرتهای جهان برساند. وعدهای که محقق شد و به قله نزدیک شدند.
ایران هم از همان زمان به دنبال استفاده صلحآمیز از انرژی اتمی و مشغول مذاکره از هند تا آمریکا بود.
انگار سرنوشت هلند و آمستردام هم از همان زمان با مواد مخدر گره خورده بود. گویا آمستردام به مرکز پخش هروئین اروپا بدل شده بود. الان هم که یکی از مقصدها پرطرفدار برای جوانان خوشگذران کشورهای همسایه در اخر هفتههاست تا از مراکز قانونی مصرف مواد مخدر بهره ببرند.
فلسطینیها و اعراب اسرائیلی هم به دنبال تشکیل دولت و کشور مستقل بودند، اما اسرائیل راضی نمیشد و مذاکرات صلح با چالش مواجه بود.
جنوب لبنان هم آبستن حوادث بود و عرفات منتظر حملات تازه اسرائیل این منطقه بود.
هفتهای که گذشت، رسانهها در ایران از آغاز فاز طوفان مهاجرت خبر دادند، طوفانی که از دانشآموزان و دانشجویان تا صاحبان انواع مشاغل از پزشکان و پرستاران گرفته تا دارندگان تخصصهای فنی و هنری را در بر گرفته است.
چهل و هفت، هشت سال پیش هم در همین هفتهای که گذشت، بحث فرار مغزها در روزنامهها داغ شده بود، در حالی که ابعاد آن قابل مقایسه با شرایط امروز نبود.
آگهیهایی زیادی هم چاپ میشد که اعزام دانشآموزان و دانشجویان به کشورهای مختلف دنیا از آمریکا و انگستان تا پاکستان را تبلیغ میکردند.
رئیس دانشگاه پهلوی معتقد بود که کسب درآمدِ بیشتر، دستیابی به دانش و فناوری روزآمدتر و ازدواج با فرنگیها از دلایل مهم رواج مهاجرت بوده است.

رئیس دفتر فرح پهلوی هم میگفت که نقص سیستم پذیرش دانشگاهها موجب شده تا بهترین دانشجویان مهاجرت کنند.
آمارهای منتشر شده هم نشان میداد که مثلا بیش از ۱۴ هزار دانشجوی ایرانی در آمریکا تحصیل میکردند و تعداد پزشکان ایرانی مهاجرت کرده دو برابر پزشکان ایرانی مقیم ایران بود.
اما کارشناسان یادآوری میکردند که نه تنها گروهی از متخصصان و دانشجویان مهاجر به کشور بازمیگردند بلکه متقابلا تعداد قابل توجهی از متخصصان خارجی هم در ایران مشغول به کار هستند.
هفته پیش، همچنین، رسانهها خبر دادند که قیمت کارخانه خودروهای تولید داخل ۳۰ تا ۳۵ درصد بالا رفته و برخی هم پیشبینی کردند که قیمت خودرو در سال آینده نیز با شتاب بیشتری بالا میرود.
همزمان با گرانی روزافزون خودرو، تولیدکنندگان داخلی همچنان با این اتهام مواجهاند که با وجود محدودیتهای اعمال شده علیه واردات خودرو در کاهش قیمت و افزایش کیفیت تولیدات خود ناکامتر از سالهای گذشتهاند.
البته آنچه در صنعت خودروی ایران میگذرد سابقه طولانی دارد.
مثلا روزنامه کیهان روز ۱۰ اسفند ۱۳۵۶ نوشت که در جریان بررسی لایجه بودجه در مجلس گفته شد که اتومبیل ساخت ایران سال به سال گرانتر و نامرغوبتر میشود، روندی که ظاهرا ۴۷ سال است که ادامه دارد. اما این بیکیفیتی کجا و آن کجا!
البته اوضاع متفاوت بوده، به عنوان نمونه قیمت پیکان دولوکس در سال ۵۶ نسبت به سال ۵۷، حدود ۱۷ درصد بالا رفت و به ۳۷ هزار و ۹۱۰ تومان رسید که بر پایه دلار ۷ تومانی میشد ۵ هزار و ۴۱۵ دلار. البته واردات با وجود وضع تعرفه بالای حدود ۱۰۰ درصدی آزاد بود و نمایندگی خودروسازان بینالمللی از لادا گرفته تا مرسدس بنز در کشور فعال بودند.
مثلا عوارض گمرکی بنز ۲۸۰، ۲۲۷ هزار تومان تعیین شده بود. به نوشته روزنامه اطلاعات، عوارض گمرکی بالا موجب شده بود که هر دستگاه بیامو که بر پایه دلار ۷ تومانی، حدود ۶۰ هزار تومان ارزش داشت، در بازار تا ۱۳۰ هزارتومان فروخته شود.
اما در بازار دستدومها میشد با قیمت یک دستگاه پیکان نو، یک فورد کاپری مدل ۱۹۷۱ خرید. یا اگر ۵ هزار تومان (۷۱۴ دلار) پول روی آن میگذاشتید، میشد فیات مدل ۱۹۷۷ خرید. جیپ رنهگید مدل ۷۸ هم ۱۴۰ هزارتومان بود.

برای این که از طوفان مهاجرت و بهمن گرانی خودرو نجات پیدا کنید، بد نیست یکم بریم سراغ گردش و هنر و تفریحات.
اگر این روزها همه به دنبال خرید تورهای آلِ ترکیه برای تعطیلات نوروز هستند، آن زمانها تور نوروزی داخلی آل داشتیم که البته چندان هم ارزان نبود.
مثلا میشد با ۱۷۹۰ تومان، ۹ روز رفت اصفهان و شیراز، با هتل و ایاب و ذهاب و صبحانه و ناهار و شام. البته در آگهی ننوشته که مشروب هم سرو میشد یا نه.
اگر هم که اهل سفر خارجی به اروپا، آمریکا و آفریقا بودید، رها از تحریم و افایتیاف، میتونستید از شعب خارجی بانک صادرات از نیویورک گرفته تا قاهره پول برداشت کنید و دیگه پول نقد با خودتان نبرید.
اگر هم که اهل فیلم و سریال هستید و این روزها خبرهای توقیف سریال پرمخاطب تاسیان رو دنبال کردید و از دیدن ادامه این سریال ایرانی ناامید شدید، یادتان باشد که دمدمای انقلاب همچنان آثار فیلمسازان و هنرپیشههای بزرگ سینمای جهان روی پرده بود. از فیلم جاده، ساخته فدریکو فلینی با بازی آنتونی کوئین گرفته تا فیلم شتابزده با بازی آلن دلون و جویندگان طلای چارلی چاپلین.
آن روزها زنان نیازی به برگزاری کنسرت فرضی نداشتند و برای اینجور کارها توبیخ نمیشدند و مثل خانم پریسا کاست هم منتشر میکردند.

اما ۴۷، ۴۸ سال پیش در هفتهای که گذشت در دنیا چه خبر بود؟
همان زمان هم چین در سودای تصرف تایوان بوده و یمن هم سالها پیش از شورش حوثیها کانون تحولات در خاورمیانه بوده، از یک طرف شوروی به دنبال حفظ حکومت کمونیستی یمن بوده و از طرف دیگر یمن جنوبی شیفته غرب شده بود.
ولی برخلاف وعدههای پوشالی سیاستمداران که خیلی شنیده و میشنویم، رهبر وقت چین، همان روزها اعلام کرده بود که قصد دارد تا پایان قرن بیستم کشورش را به صف مقدم قدرتهای جهان برساند. وعدهای که محقق شد و به قله نزدیک شدند.
ایران هم از همان زمان به دنبال استفاده صلحآمیز از انرژی اتمی و مشغول مذاکره از هند تا آمریکا بود.
انگار سرنوشت هلند و آمستردام هم از همان زمان با مواد مخدر گره خورده بود. گویا آمستردام به مرکز پخش هروئین اروپا بدل شده بود. الان هم که یکی از مقصدها پرطرفدار برای جوانان خوشگذران کشورهای همسایه در اخر هفتههاست تا از مراکز قانونی مصرف مواد مخدر بهره ببرند.

فلسطینیها و اعراب اسرائیلی هم به دنبال تشکیل دولت و کشور مستقل بودند، اما اسرائیل راضی نمیشد و مذاکرات صلح با چالش مواجه بود.
جنوب لبنان هم آبستن حوادث بود و عرفات منتظر حملات تازه اسرائیل این منطقه بود.